6: Alfonsina, Alfonsina, La Strada

Alfonsina, Alfonsina, La Strada
Op een fiets zwaar als lood
Met een hoofd vol dromen
Over alles en iedereen aan gort
Over winnen als het zou kunnen

Alfonsina, Alfonsina, La Strada
Wat dacht je toen het donker werd?
Toen er niemand in de buurt was?
Was je weleens bang?
Hoe voelden je benen? En je knieën vooral?
Of was er alleen maar ruimte voor volharding?

Alfonsina, Alfonsina, La Strada
Ik kan maar niet geloven hoe het liep
Op een fiets van je vader, alleen maar een weg
Hoe kwam je tot de droom van renster?
Was je helemaal gek geworden?

Alfonsina, Alfonsina, La Strada
Als je mee zou kunnen kijken,
Zou je zien dat we het nu normaal vinden
Racende vrouwen en grote wedstrijden
Meisjes dromen terecht van roem op een fiets

Alfonsina, Alfonsina, La Strada
Hoe vaker ik over je lees
Hoe meer ik van je zie
Hoe minder ik je begrijp
Een mannenbestaan in eenzaamheid
Maar is een echte pionier ooit te vatten?
En liet je je eigenlijk wel begrijpen?

Alfonsina, Alfonsina, La Strada
Het mysterie op twee wielen
Een monument gekerfd in steen
Geschreven op papier
Door mij nu verteld
Meer kunnen wij niet doen

Alfonsina, Alfonsina, La Strada
Pionieren zoals jij kan niet meer
De besten van de wereld rijden op plavuizen
In fluwelen kleding
Op een gestroomlijnde fiets
Zij pionieren niet, ze perfectioneren waar jij mee begon
En bouwen verder

Alfonsina, Alfonsina, La Strada
Jouw erelijst is nog niet vol
Dat wat je niet bereikte tijdens je leven
Wordt nu voltooid door opvolgers
Elke renster staat een beetje op jouw schouders

Alfonsina, Alfonsina, La Strada
Leef voort, leeft door in het verhaal
En kijk af en toe mee naar het succes van je erfgenamen